گيرى بهتر ، مقدارى عقب نشينى كرده و در سرزمين « موته » كه موقعيت خوبى داشت مستقر شدند . فرمانده لشكر اسلام « جعفر بن ابيطالب » نيروهاى تحت امر خود را جهت شروع عمليات ، سازماندهى و دسته بندى كرد و فرماندهء هر دسته را مشخص نمود وقتى جنگ آغازشد ، جعفر ، هم فرماندهى و هدايت نيروها را به عهده داشت و هم به صورت رزمنده اى دلير ، وارد عمل شده بود . از رجزها و حماسه هايش هنگام حمله ، شجاعت روحى او و ايمان استوارش مشخّص است از جمله اين گونه مى گفت : « خوشحالم كه بهشت موعود و پر از نعمت و پاكيزه ، نزديك شده و نابودى « روم » هم كه به آئين توحيد ، كفر ورزيده و علايق و ارتباط آنان از ما دور گرديده است ، نزديك است . من مصمّم هستم كه هر موقع با آنان روبرو شدم ، ضربت خود را بر آنان وارد سازم . » « 1 » شهادت فرماندهان لشكر اسلام در درگيريهاى شديد جنگ « موته » فرمانده اوّل ، جعفر بن ابيطالب ، رشادتهاى بزرگى نشان داد . هنگامى كه در محاصرهء دشمن قرار گرفت و خود رادر آستانهء معراج شهادت ديد ، از اسب پياده شدو براى اينكه دشمن از اسب او استفاده نكند آن را پى كرد و از كار انداخت و پياده با دشمن جنگيد تا اينكه دست راستش قطع شد . براى اينكه پرچم رسول اللّه بر زمين نيفتد ، آن را به دست چپ گرفت . دست چپ او هم قطع شد . علم را با بازوان خود افراشته نگه داشت تا اينكه با جراحات بسيار به شهادت رسيد . نقل شده كه : ميان دوشانه جعفر نشان هفتاد و دو زخم شمشير يا نيزه يافتند . « 2 »

--> ( 1 ) . سيرهء ابن هشام ، ج 2 ، ص 378 . ( 2 ) . مغازى ، ج 2 ، ص 761 .